سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایران مدیریت توسعه فناوری 2008-5060 13 1 2025 05 22 The Impact of Anthropomorphism of Collaborative Robots on Their Acceptance in the Automotive Industry: The Mediating Role of Perceived Safety تأثیر انسان‌نمایی ربات‌های همکار بر پذیرش آن‌ها در صنعت خودروسازی: نقش میانجی ایمنی درک‌شده 1663 10.22104/jtdm.2026.7788.3440 FA حمیدرضا طلایی گروه مدیریت صنعتی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اراک، اراک، ایران. Journal Article 2025 07 31 This study examines the anthropomorphism of collaborative robots and its impact on perceived competence, perceived safety, perceived threat, and, ultimately, employee acceptance of these robots in the automotive industry. The research is applied, descriptive-correlational, and cross-sectional. The statistical population comprises employees in the automotive industry, from whom 384 individuals were randomly selected. The measurement model’s reliability and validity were confirmed using Cronbach’s alpha, composite reliability, AVE, cross-loadings, and the HTMT criterion. To test the mediating effects, mediation analysis was conducted, and the VAF index was calculated. Statistical analysis was conducted using structural equation modeling (SEM). The findings revealed that the anthropomorphic design of collaborative robots positively influences perceived safety and perceived competence, while it may also increase perceived threat. Nonetheless, perceived safety plays a significant role in the acceptance of collaborative robots and can amplify the impact of anthropomorphic design. The acceptance of collaborative robots remains a relatively new area of research and has not yet been thoroughly explored, particularly in the Iranian context. Results suggest that improving acceptance of collaborative robots requires reducing perceived threat and enhancing safety in their design. پژوهش حاضر بر انسان‌نما بودن ربات‌های همکار و تأثیر آن بر متغیرهای شایستگی درک‌شده، ایمنی درک‌شده، تهدید درک‌شده و در نهایت پذیرش این ربات‌ها توسط کارکنان در صنعت خودروسازی متمرکز است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی، توصیفی-همبستگی و مقطعی است. جامعه آماری پژوهش کارمندان صنعت خودروسازی کشور هستند و 384 نفر به عنوان نمونه‌ و با نمونه‌گیری تصادفی در نظر شدند. روایی و پایایی با استفاده از شاخص‌های آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، AVE، بارهای عرضی و آزمون HTMT تأیید شد. برای آزمون نقش میانجی، تحلیل میانجی‌گری براساس شاخص VAF محاسبه گردید. در تجزیه‌و‌تحلیل داده‌های آماری، از رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که طراحی انسان‌نمای ربات‌های همکار تأثیر مثبتی بر افزایش ایمنی درک‌شده و شایستگی درک‌شده دارد، اما در عین حال می‌تواند تهدید درک‌شده را نیز افزایش دهد. با این حال، ایمنی درک‌شده نقش مهمی در پذیرش ربات‌های همکار ایفا می‌کند و می‌تواند تأثیر طراحی انسان‌نما را تقویت کند. پذیرش ربات‌های همکار یکی از حوزه‌های جدید در ادبیات است که تاکنون ابعاد آن به طور عمیق به خصوص در داخل کشور بررسی نشده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که برای ارتقای پذیرش ربات‌های همکار، تمرکز بر کاهش احساس تهدید و افزایش ایمنی در طراحی ضروری است.