سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایران مدیریت توسعه فناوری 2008-5060 9 2 2021 08 23 Formation of Technological Capabilities for Catch-up in Complex Product Systems (The case of directional drilling equipments for oil & gas wells) شکل گیری قابلیت های فناورانه برای فرارسی در محصولات پیچیده : تجهیزات حفاری انحرافی چاه های نفت و گاز 13 45 1110 10.22104/jtdm.2021.4050.2440 FA علی دقایقی دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی، دانشگاه تهران (پردیس البرز)، تهران. احمد جعفرنژاد عضو هیئت‌علمی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران (پردیس البرز)، تهران ناصر باقری مقدم عضو هیئت‌علمی، گروه سیاست فناوری و نوآوری، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران. Journal Article 2020 02 02 The majority of Drilling equipment in oil gas industry is considered as Complex Products and System. Specific capabilities In the oil industry, most downhole drilling pieces of equipment are considered complex product systems. During the last decades, the National Iranian Drilling Company has made considerable efforts to acquire knowledge and technology of manufacturing related to directional drilling and reserves evaluation equipment. In this regard, this study uses the qualitative case study research strategy to examine the stages of technological capability formation for the production and development of diversion drilling equipment in this company during 27 years (1992 to 2019). According to the research findings, the company has achieved the necessary technological capabilities to manufacture equipment, despite the limitations in international cooperation. Also, these capabilities have been formed in three stages: 1) cooperation with foreign firms; 2) purchasing, installation, and exploitation of the imported equipment; and 3) independently manufacturing by developing an innovation network. بخش عمد ه ای از تجهیزات صنعت حفاری که مرتبط با کار در اعماق زمین هستند در زمره محصولات و سامانه های پیچیده قرار دارند . تولید و توسعه این تجهیزات مستلزم برخورداری از قابلیت های خاصی است . این مقاله به مطالعه مراحل شکل گیری قابلیت های فناورانه جهت تولید و توسعه محصولات و سامانه های پیچیده در صنعت حفاری پرداخته است.راهبرد پژوهش مطالعه موردی یک سازمان بوده که با مطالعه مستندات و انجام مصاحبه عمیق با خبرگان صنعت و مراکز علمی انجام گردیده است. به این منظور، از نظرات خبرگان صنعت حفاری برای تأیید و دسته بندی قابلیت های شناسایی شده از مبانی نظری پژوهش استفاده شد. در این مقاله سعی شده است مراحل طی شده در سازمان مورد مطالعه از بدو تاسیس جهت شکل گیری و توسعه قابلیت های فناورانه با هدف حصول به همپایی فناورانه شناسایی و معرفی گردند. یافته های این پژوهش نشان میدهد که این مراحل برای سازمان ها و صنایع توسعه دهنده محصولات و سامانه های پیچیده به ویژه در حوزه صنعت حفاری شامل یادگیری از طریق بهره برداری،تعمیق دانش با خرید و راه اندازی، دستیابی به دانش ساخت به صورت مستقل و در شرایط تحریم می باشد.

https://jtdm.irost.ir/article_1110_85f329d64f2a20cee3d8921560612da9.pdf

سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایران مدیریت توسعه فناوری 2008-5060 9 2 2021 08 23 Technological Catch-up in oil E&P industry with Learning and Technological Capability development approach: EOR sector of Iran فرارسی فناورانه در صنعت اکتشاف و تولید نفت با رویکرد یادگیری و توسعه توانمندی‌های فناورانه (بخش ازدیاد برداشت نفت در ایران) 47 89 1111 10.22104/jtdm.2021.4566.2672 FA سینا طریقی دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی. دانشکده مدیریت اقتصاد و مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران. سعید شوال پور عضو هیئت‌علمی دانشکده مدیریت اقتصاد و مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران. Journal Article 2020 12 11 For resource-based economies like Iran, the the most important way to end the oil-dependency era is technological development. Therefore, the present study examines the technological development and catch- up trajectory of Iranian E&P companies in the field of EOR through experience-based and research-based learnings, with the mediating role of technological capabilities. In the first stage, considering the nature of knowledge and technology in EOR industry, it was examined that which mode of learning is more applicable in this industry. Then, by means of Thematic Analysis and through reviewing the most reliable sources, the relationship between modes of learning, types of capabilities, and types of technological catch-up were investigated in one framework to determine the technological path from learning to catch-up. In the second stage, with a case study of two Iranian E&P companies, their catch-up stages were studied. The research findings show that the first company has followed the path-following pattern by accumulating operational capability level through experience-based learning mechanisms, and the second company has followed path-creating pattern by adding research-based learning mechanisms and accumulating innovative capability. برای اقتصادهای مبتنی بر منابع مانند ایران، مهم‌ترین راه برون رفت از وابستگی به خام فروشی، توسعه فناورانه در صنعت مربوطه است. پژوهش حاضر به بررسی مسیر توسعه و فرارسی فناورانه شرکت‌های اکتشاف و تولید ایرانی با تمرکز بر بخش ازدیاد برداشت نفت پرداخته است. این مسیر با رویکرد انباشت توانمندی‌های فناورانه از طریق انواع یادگیری تجربه بنیاد و پژوهش بنیاد در دو مرحله بررسی شده است. در مرحله اول، ابتدا با درنظرگرفتن ماهیت صنعت ازدیاد برداشت نفت بررسی شد که کدام‌یک از انواع یادگیری در آن کاربرد دارد. سپس، با استفاده از روش تحلیل مضمون و مرور معتبرترین منابع، سه مفهوم یادگیری، توانمندی و فرارسی فناورانه در یک چارچوب واحد تحلیل شدند تا مراحل حرکت از انواع یادگیری تا رسیدن به انواع فرارسی فناورانه مشخص شود. در مرحله دوم، دو شرکت اکتشاف و تولید داخلی مورد مطالعه قرار گرفتند تا سطح توانمندی و الگوی فرارسی دنبالشده توسط آنها مشخص شود. یافته های پژوهش نشان می‌دهد که شرکت اول الگوی فرارسی دنباله روی مسیر را با انباشت توانمندی سطح عملیاتی ازطریق یادگیری تجربه بنیاد درپیش گرفته و شرکت دوم با اضافه‌کردن سازوکار‌های یادگیری پژوهش بنیاد و انباشت توانمندی سطح نوآورانه الگوی فرارسی خلق مسیر را دنبال کرده است.

https://jtdm.irost.ir/article_1111_f9395ad666db674d59e13182d6e9b991.pdf

سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایران مدیریت توسعه فناوری 2008-5060 9 2 2021 08 23 Identifying the Effective Mechanisms of Higher-order Capabilities for Creating/Enhancing Technological Capabilities of the Latecomer Firm in the Catch-up Path: A Case Study in an Iranian Automobile Firm شناسایی سازوکارهای اثرگذاری توانمندی‌های سطح بالاتر برای ایجاد یا ارتقا توانمندی‌های فناورانه بنگاه دیرآمد در مسیر فرارسی فناورانه: مطالعه موردی یک بنگاه خودروسازی ایرانی 91 128 1113 10.22104/jtdm.2021.4629.2713 FA مسعود یدائی امناب دانشجوی دکتری سیاستگذاری علم و فناوری، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران. فاطمه ثقفی عضو هیئت‌علمی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران. علی محقر عضو هیئت‌علمی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران. احمد جعفرنژاد چقوشی عضو هیئت‌علمی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران. سید سپهر قاضی نوری عضو هیئت علمی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران. Journal Article 2021 01 22 Latecomer firms have a significant technological gap with their international competitors. To fill this technological gap, these companies have to follow the path of technological catch-up. For technological catch-up, the latecomer firm needs to acquire new capabilities or upgrade its existing capabilities in each of the of the catch-up steps. Existing research background introduces higher-order/ dynamic capabilities as a factor in creating or upgrading firm capabilities in 4 steps: 1. Sensing, 2. Learning, 3. Integrating, 4. Coordinating. At each stage, several mechanisms must be used that have been neglected in previous research. This study intends to identify these mechanisms by separating the steps for the path from the level of duplicative imitation to the level of creative imitation through a case study in the country's automobile industry (in Iran Khodro). For this purpose, semi-structured interview tools and theme analysis methods were used, and 11 technological capabilities and 20 mechanisms for capability development were extracted. Among them, 4 mechanisms were in sensing stage, 8 mechanisms were in learning stage, 3 mechanisms were in Integrating stage and 5 mechanisms were in Coordinating stage. The final results were drawn as a conceptual model and approved by a panel of experts. بنگاه های دیرآمد به لحاظ فناوری شکاف قابل‌توجهی با رقبای بین المللی خود دارند. این بنگاه ها برای پُرکردن شکاف فناورانه مذکور، ناگزیر از پیمودن مسیر فرارسی فناورانه هستند. برای پیمودن این مسیر، بنگاه دیرآمد نیاز دارد در هریک از مراحل فرارسی، توانمندی جدیدی کسب کرده و یا توانمندی‌های موجود خود را ارتقا دهد. پیشینه تحقیقاتی موجود، توانمندی‌های سطح بالاتر یا پویا را عامل ایجاد و ارتقا توانمندی‌های بنگاه در چهار مرحله درک ضرورت تغییر، یادگیری، یکپارچه سازی و هماهنگ سازی معرفی میکند. در هر مرحله سازوکارهایی باید به کار گرفته شود که در تحقیقات پیشین مغفول مانده است. پژوهش حاضر قصد دارد از طریق انجام یک مطالعه موردی در صنعت خودروی کشور (شرکت ایران‌خودرو)، این سازوکارها را به تفکیک مراحل برای طی مسیر از تقلید صرف به تقلید خلاقانه شناسایی کند. برای این کار از ابزار مصاحبه های نیمه ساختاریافته و روش تحلیل مضمون استفاده شد و 11 توانمندی فناورانه و 20 سازوکار برای ارتقای توانمندی در طول مسیر استخراج شدند. از میان آنها 4 سازوکار در مرحله درک ضرورت تغییر، 8 سازوکار در مرحله یادگیری، 3 سازوکار در مرحله یکپارچه‌سازی و 5 سازوکار در مرحله هماهنگ‌سازی قرار داشت. نتایج نهایی به‌صورت مدلی مفهومی ترسیم و توسط پنل خبرگان تأیید شد. .

https://jtdm.irost.ir/article_1113_a7e915d5f675e2c83033e7141c93e66b.pdf

سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایران مدیریت توسعه فناوری 2008-5060 9 2 2021 08 23 The Developmental Path of Technological Capabilities in the Latecomer Firms through the Catch-up Process: A Systematic Review of the Literature by the Meta-Synthesis Method مسیر توسعه توانمندی فناورانه بنگاه‌های متأخر در فرآیند فرارسی: مرور نظام‌مند پیشینه با روش فراترکیب 129 162 1114 10.22104/jtdm.2021.4032.2429 FA محمدرضا آراستی عضو هیئت‌علمی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران. نیما مختارزاده عضو هیئت‌علمی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران. اسماعیل جعفرپناه دانش‌آموخته دکتری، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران. Journal Article 2020 01 22 The focus of this study is on how the technological capabilities of the latecomer firms accumulate in the catch-up process. Literature study suggests that no comprehensive and integrated model specifies the technological capabilities of each catch-up phase. Therefore, the present study aims to fill this research gap. The main contribution of this study is to identify the dedicated technological capabilities in each catch-up stage. By comparing and combining the current findings in the literature during the years 1980 to 2018 with the meta-synthesis method, the following question is investigated: "What are the technological capabilities at each phase of the catch-up process?" The main findings of this study include summarizing the technological capability definitions, introducing the main pillars of technological capability conceptualization, collecting various typologies of technological capability, comparing different phases of the catch-up process, extracting the hierarchical structure of technological capability, and assigning each technological capability to its dedicated phase. Given the findings of this study and the specific contextual conditions of the firm, managers can customize this framework for improving technological capabilities. This firm-specific roadmap specifies which technological capabilities should be developed and upgraded at which time frame. پژوهش حاضر نحوه انباشت توانمندی‌ فناورانه بنگاه‌های متأخر را در فرایند فرارسی کشورهای در‌حال‌توسعه موردبررسی قرار میدهد. بررسی پیشینه نشان می‌دهد که چارچوب جامع و یکپارچه‌ای برای شناسایی توانمندی‌ها و زیرتوانمندی‌های فناورانه مرتبط با مراحل مختلف فرآیند فرارسی وجود ندارد. براین‌اساس مطالعه حاضر در راستای پُرکردن این شکاف پژوهشی انجام شده است و سهم دانش‌افزایی اصلی آن، شناسایی توانمندی‌های فناورانه اختصاصی در هریک از مراحل فرارسی می‌باشد. دراین‌راستا با مقایسه و ترکیب یافته های مقالات منتشرشده طی سال‌های 1980 تا 2018 میلادی و از طریق به‌کارگیری روش فراترکیب، تلاش شده است تا به این سؤال محوری پاسخ داده شود که «توانمندی‌های فناورانه موردنیاز در هر مرحله از فرآیند فرارسی کدامند؟». جمع‌بندی تعاریف مختلف از توانمندی فناورانه، معرفی ارکان اصلی مفهوم‌سازی توانمندی فناورانه، گردآوری گونه‌شناسی‌های مختلف توانمندی فناورانه، مقایسه گام بندی‌های گوناگون فرآیند فرارسی، استخراج ساختار سلسله‌مراتبی توانمندی‌های فناورانه و تعیین توانمندی‌های فناورانه مرتبط با هر مرحله از مراحل فرارسی از دستاوردهای اصلی پژوهش حاضر به شمار میروند. براین‌اساس با درنظرگرفتن شرایط زمینه‌ای، مدیران می‌توانند از چارچوب پیشنهادی در این پژوهش برای بهبود توانمندی‌های فناورانه بنگاه های اقتصادی و سازمان ها استفاده نمایند.

https://jtdm.irost.ir/article_1114_6d672c38526da75986e89591e5bb0478.pdf

سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایران مدیریت توسعه فناوری 2008-5060 9 2 2021 08 23 Factors Affecting Technological catch-up failure in Iran’s Steel Value Chain عوامل مؤثر بر ناکامی فرارسی فناورانه در زنجیره ارزش فولاد ایران 163 196 1116 10.22104/jtdm.2021.4796.2768 FA سوما رحمانی دکترای سیاستگذاری علم و فناوری، دانشگاه مازندران محسن علیزاده ثانی عضو هیئت علمی، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر. منوچهر منطقی عضو هیئت علمی، دانشگاه مالک اشتر، تهران. هومن فرزامی مدیر پژوهش، مرکز هوشمندی و رصدخانه فناوری و نوآوری صنایع معدنی، تهران. Journal Article 2021 03 19 This study aims to analyze the current technological status of the steel industry in Iran. It studies the factors affecting the failure of technological catch-up in the steel value chain and provides appropriate policy solutions for the development of this industry. To attain this aim, the paper chose the qualitative methodological strategy. The data were collected through semi-structured interviews with 21 experts in Iran’s steel industry and then, a qualitative content analysis method was applied to analyze the interviews. Then, the most important and effective factors were determined by mobilizing a focus group consisting of 5 Iranian steel experts. The findings show that the most important barriers to successful catching up, divided at three levels of national, sectoral, and enterprise analysis. The most important factors, according to the focus group, are weakness in research and development, international constraints, complex and time-consuming bureaucracies in receiving support, the weak constructive interaction between actors and finally, the dominance of some unauthorized institutions in the steel value chain. Finally, the focus group recommended some policy solutions of which the most important ones include 1. To invest in the development of sustainable technologies with appropriate pricing on energy, 2. To supply, coordinate, and manage the resource to eliminate the monopoly of some suppliers and to improve the supply relationship and promotion of supplier-producer, 3. To establish intermediary institutions and the centers to train skilled workers with technological knowledge and injection into various sectors of industry, and 4. To use of Iranians educated abroad in related fields and specialties. در این پژوهش، با تحلیل و بررسی وضعیت فناورانه موجود صنعت فولاد ایران، به بررسی عوامل مؤثر بر ناکامی فرارسی فناورانه در زنجیره ارزش فولاد ایران پرداخته و راهکارهای سیاستی مناسب به منظور توسعه این صنعت ارائه شده است. به این منظور، از روش تحقیق کیفی استفاده شده است. جمع آوری داده ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با 21 نفر از خبرگان صنعت فولاد ایران و روش تحلیل محتوای کیفی انجام شد. سپس، مهم‌ترین و مؤثرترین عوامل در گروه کانونی برگزارشده با 5 تن از خبرگان فولاد ایران انتخاب، مورد بحث‌و بررسی قرار گرفت و راهکارهای سیاستی ارائه گردید. یافته ها نشان دادند که مهم‌ترین عوامل ایجادکننده شکاف فناوری شامل 5 عامل اصلی و 16 زیرعامل در سه سطح تحلیل ملی، بخشی و بنگاهی میباشند. مهم‌ترین زیرعامل ها با نظر گروه کانونی، ضعف در تحقیق و توسعه، محدودیتهای بین المللی، بوروکراسی های پیچیده و زمان بر در دریافت حمایتها، ضعف تعامل سازنده میان بازیگران، تسلط برخی نهادها و واحدها بر زنجیره فولاد به‌منظور ارائه پیشنهادها انتخاب شدند. از مهم‌ترین پیشنهادهای مطرح شده به منظور غلبه بر عوامل مؤثر بر شکست فرارسی در این صنعت، می‌توان به سرمایه‌گذاری بر روی فناوری‌های پایدار با قیمت گذاری مناسب بر انرژی، تامین و هماهنگ سازی و مدیریت منابع به منظور حذف انحصارگری برخی نهادهای تامین کننده و ارتقای رابطه تامین کننده–تولیدکننده، ایجاد نهاد متولی و واسطه و ایجاد مراکز تربیت نیروی ماهر با دانش فناورانه و تزریق در بخش های مختلف صنعت و همچنین بهره گیری از ایرانیان تحصیل کرده در خارج اشاره کرد.

https://jtdm.irost.ir/article_1116_8850b226d865503390ecb42e3a3942c1.pdf

سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایران مدیریت توسعه فناوری 2008-5060 9 2 2021 08 23 Identification and Explanation of the Critical Success Factors of Technological Catch-up in the Marine Industry of the Defense Sector of the Islamic Republic of Iran شناسایی و تبیین عوامل حیاتی موفقیت فرارسی فناورانه در صنایع دریایی بخش دفاع جمهوری اسلامی ایران 197 224 1117 10.22104/jtdm.2021.3935.2387 FA محمد مهدی ملکی کرم آباد دانشجوی دکتری سیاستگذاری علم و فناوری دانشگاه مازندران و مدرس دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران. منوچهر منطقی عضو هیئت‌علمی، مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران. بهنام عبدی عضو هیئت‌علمی، دانشکده مدیریت دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران. Journal Article 2019 12 11 The defense industry of Iran has developed the technological capabilities required by its various departments during the technological catch-up process, which in some cases, has led to the elimination of the existing technological gap and the increase of Iran's competitiveness in the field of defense. However, a successful technological catch-up requires the identification of critical factors in various defense industries, such as the marine industry. In this regard, the purpose of this research is to identify and explain the critical factors of technological catch-up success factors in the marine industry of the defense sector. In this exploratory and qualitative research, first of all, regardless of the specific industry or field, the vital factors of technological catch-up have been extracted from the theoretical foundations and research background. Then, using the grounded theory strategy and relying on interviews with experts, the findings of the first step are examined in the marine industry of the defense sector. Accordingly, the critical success factors of the aforementioned industries, consist of supporting industry and domestic production, strengthening the role of skilled human resources, formulating appropriate laws and regulations, spreading the culture of self-confidence, strengthening the technological capability of the defense industry, promoting formal learning, strengthening the role of ownership, and strengthening the role of research centers صنعت دفاعی کشور طی فرایند فرارسی فناورانه، توانمندی‌های فناورانه موردنیاز بخش‌های مختلف خود را توسعه داده است که در برخی موارد، منجر به حذف شکاف فناورانه موجود و افزایش توان رقابتی کشور در حوزه دفاعی شده است. بااین‌وجود، فرارسی فناورانه موفق نیازمند شناسایی عوامل حیاتی قابل‌توجه در صنایع مختلف بخش دفاع نظیر صنایع دریایی می‌باشد. دراین‌راستا هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و تبیین عوامل حیاتی موفقیت فرارسی فناورانه در صنایع دریایی بخش دفاع است. در این پژوهش اکتشافی و کیفی، ابتدا فارغ از صنعت یا حوزه خاص، عوامل حیاتی موفقیت فرارسی فناورانه از مبانی نظری و پیشینه پژوهش استخراج شده‌اند. در ادامه با استفاده از راهبرد نظریه داده‌بنیاد و با تکیه‌بر مصاحبه با خبرگان، یافته‌های حاصل از گام اول در صنایع دریایی بخش دفاع موردبررسی قرار گرفته‌اند. براین‌اساس حمایت از صنعت و تولید داخلی، تقویت نقش نیروی انسانی متخصص، تدوین قوانین و مقررات مناسب، اشاعه فرهنگ خودباوری، تقویت توانمندی فناورانه صنایع دفاعی، ارتقای سطح یادگیری به شیوه رسمی، تقویت نقش مالکیت و تقویت نقش مراکز پژوهشی به‌عنوان عوامل حیاتی موفقیت فرارسی فناورانه در صنایع دریایی بخش دفاع جمهوری اسلامی ایران شناسایی شدند.

https://jtdm.irost.ir/article_1117_644ddf2a8cbe456baf7adba4adb7a5ca.pdf

سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایران مدیریت توسعه فناوری 2008-5060 9 2 2021 08 23 Evaluation of Technological and Innovation Capabilities in Iranian Plastics Companies: Obstacles to Catch-up ارزیابی توانمندی‌های فناورانه و نوآورانه بنگاه‌های صنعت پلاستیک ایران: موانع رسیدن به پیشروها (فرارسی) 225 266 1118 10.22104/jtdm.2021.4583.2682 FA سمیه فقیه میرزایی دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی، گروه مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت و اقتصاد واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. محمدرضا رضوی عضو هیئت علمی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. فرهاد غفاری عضو هیئت علمی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. محمد علی شفیعا عضو هیئت‌علمی، دانشکده پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران. Journal Article 2020 12 19 Following the financial crisis of 2008, the newly industrialized countries have re-emphasized to pursue catching up strategy to attain industrialialization. In this strategy, the goal is promoting technological and innovative capabilities on the one hand, and improving competitive capabilities on the other. This study evaluates the technological and competitive capabilities of Iranian plastics companies to provide a clear picture of these companies and their obstacles to catch up. For this purpose, a questionnaire was completed to evaluate 55 companies in the top rankings based on 12 elements, followined by the semi-structured interviews. The analysis showed that strengths of Plastics companies are capabilities of process engineering, project execution, and linkage. However, their weaknesses is quite evident in complementary capabilities even pre-investment and learning capabilities. Afterward, those companies were classified into three groups of imitators, creative imitators and innovators by clustering method, investigating their distinctive characteristics.The paper concludes the lack of adequate complementary capabilities stands out as a key obstacle in the process of catch up. به دنبال بحران مالی ۲۰۰۸، کشورهای تازه صنعتی‌شده تاکید مجددی بر اقتصاد صنعتی با رویکرد رسیدن به پیشروها (فرارسی) داشته‌اند. در این رویکرد، ارتقای توانمندی‌های فناورانه و نوآورانه از یک‌سو و بهبود توان رقابتی از سوی دیگر جایگاه ویژه‌ای دارد. این پژوهش، با ارزیابی توانمندی‌های فناورانه و توان رقابتی در بنگاه‌های صنعت پلاستیک به دنبال نشان‌دادن تصویر روشنی از ابعاد توفیق بنگاه‌ها و موانع موجود در مسیر رسیدن به پیشروها (فرارسی) می‌باشد. بدین منظور پرسش‌نامه‌ای جهت ارزیابی 55 شرکت برتر براساس 12 مؤلفه تکمیل شد و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته نیز صورت گرفت. تحلیل‌ها نشان داد که نقطه قوت این بنگاه‌ها، توانمندی‌های مهندسی فرایند، اجرای پروژه، و پیوند و شبکه‌سازی است. اما ضعف آنها در توانمندی‌های مکمل، پیش از سرمایه‌گذاری و یادگیری کاملاً مشهود می‌باشد. سپس، شرکت‌ها بااستفاده از روشی در داده‌کاوی به نام خوشه‌بندی، در سه گروه تقلیدگر، تقلیدکنندة خلاق، و نوآور طبقه‌بندی شده و ویژگی‌های تمایزبخش آنها بررسی گردید. در این روش نیز عدم رشد متناسب توانمندی‌های مکمل به‌عنوان مانع کلیدی در فرایند رسیدن به پیشروها (فرارسی) مورد تاکید قرار گرفت.

https://jtdm.irost.ir/article_1118_9a148e2d1c3eba914f22b1dadedfee23.pdf

سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایران مدیریت توسعه فناوری 2008-5060 9 2 2021 08 23 Policy Framework for Technological Catch-up of Industrial Firms in Less Developed Regions of Iran چارچوب سیاستی فرارسی فناورانه در واحدهای صنعتی مناطق کمتر برخوردار در ایران 267 296 1119 10.22104/jtdm.2021.4670.2721 FA رضا نقی زاده عضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران. Journal Article 2021 01 26 The development of technology in the less developed regions especially for industrial units is important. One of the Technological development in the manufacturing is an important factor for the development of the less developed regions. One of the challenges to which these regions are now facing is inability to accept the technological change and to catch up with the developed regions. In the last 20 years, there were many programs to help these regions to catch up, yet, most of them has been failed. This paper aims to propose a policy framework for the technological catch up of the manufacturing sector. The seleceted research method is macro-case study by which 12 provinces are examined. Based on the results of this study, five types of policies (resource orientation, institutional and legal structure, market, financing and learning and technical knowledge flow) and fifteen key policies have been identified under policy framework. توسعه فناوری در مناطق کمتربرخوردار خصوصاً در واحدهای صنعتی از اهمیت بالایی برخوردار است. یکی از مسائلی که مناطق کمتربرخوردار با آن مواجه هستند، عدم‌امکان مواجهه با تغییرات فناوری و جبران عقب‌ماندگی‌های موجود است. براین‌اساس در کشور نیز برنامه‌های مختلفی جهت جبران عقب‌ماندگی‌های مذکور در 20 سال اخیر انجام شده است، اما اکثر این برنامه‌ها با شکست مواجه شده‌اند. بدین‌جهت ضرورت دارد تا با نگاهی علمی چارچوبی سیاستی جهت فرارسی فناورانه واحدهای صنعتی در مناطق کمتربرخوردار پیشنهاد شود. طبق آمار معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و صندوق نوآوری و شکوفایی، 12 استان کمتر‌برخوردار کشور (کهگیلویه و بویراحمد، ایلام، هرمزگان، اردبیل، لرستان، آذربایجان غربی، کردستان، چهارمحال و بختیاری، خراسان شمالی، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان و زنجان) کمتر از 10% از شرکت‌های دانش‌بنیان و کمتر از 8% از جذب منابع مالی صندوق نوآوری و شکوفایی را به خود اختصاص داده‌اند. الگوی روش‌شناسی در پژوهش حاضر، مطالعه موردی تک نمونه‌ای کل‌نگر است؛ براین‌اساس 12 استان مذکور به‌عنوان یک کلان‌مورد درنظر گرفته شدند. براساس یافته‌ها، 5 گونه سیاستی (جهت‌دهی منابع، ساختار نهادی و قانونی، بازار، تأمین مالی و جریان یادگیری و دانشی) و 15 سیاست کلیدی شناسایی شدند.

https://jtdm.irost.ir/article_1119_a482ee9756c5834788707ff6454a2134.pdf