سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایرانمدیریت توسعه فناوری2008-50604220160722Investigating the effect of technological sense-making and organizational capability on innovation performance with an emphasis on the mediator role of absorptive capacityبررسی اثر معنابخشی فناورانه و توانمندی سازمانی بر عملکرد نوآورانه با تاکید بر نقش میانجی ظرفیت جذب93951910.22104/jtdm.2017.1819.1628FAنیمامختارزادهاستاد دانشگاهمتینرشیدی آستانهنویسنده مسئولJournal Article20161209This study aimed to investigate the effect of technological sense-making and organizational capability on innovation performance that in this regard, it is emphasized the mediator role of absorptive capacity. The method of research is descriptive and correlation. The study population all over embraces pharmaceutical firms. Data were collected by a questionnaire which its validity and reliability was confirmed. For data analysis, it is used structural equation modeling techniques and least squares Smart-PLS. Findings indicate that organizational capability with the absorptive capacity can improve technological sense-making capability and ultimately to increase product innovation and technology innovation but this capabilities are satisfied in situations that uncertainty technological environment is small.این پژوهش با هدف بررسی اثر معنابخشی فناورانه و توانمندی سازمانی بر عملکرد نوآورانه انجام شده است که در این ارتباط بر نقش میانجی ظرفیت جذب نیز تاکید شده است. پژوهش حاضر از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعة آماری پژوهش حاضر را تمام بنگاه های داروسازی سراسر کشور دربرمی گیرد. داده ها به کمک پرسشنامه ای گردآوری شدند که روایی و پایایی آن به تأیید رسید. برای تجزیه وتحلیل داده ها، از مدل سازی معادلات ساختاری و تکنیک حداقل مربعات استفاده Smart-PLS شده است. یافته ها نشان می دهد که توانمندی سازمانی به همراه قابلیت ظرفیت جذب سازمان ها، منجر به بهبود توانمندی معنابخشی فناوری شده و نهایتا نوآوری محصول و فناوری را افزایش می دهد اما این قابلیت ها در شرایطی است که عدم اطمینان محیط فناورانه، اندک باشد.https://jtdm.irost.ir/article_519_63538fe6ef330c13a05a3ed7e599d5f7.pdfسازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایرانمدیریت توسعه فناوری2008-50604220160722Identify and explain the key success factors to change manufacturing companies into knowledge base in Iran by using Grounded Theoryشناسایی و تبیین عوامل کلیدی موفقیت دانش‌محور شدن شرکت‌های تولیدی ایران بر اساس روش نظریه زمینه ای417451810.22104/jtdm.2017.1974.1686FAمنوچهرانصاریاستاد دانشگاه ایران و فرانسهمحمدحق شناس گرگابیمشاور و برنامه ریز سازمان- محقق- مشاور مجلس شورای اسلامیJournal Article20170131The main purpose of this paper was to identify and explain the key success factors to change companies into knowledge base in Iran by using Grounded Theory. In this research, in order to collect data, we Interview with 38 experts and managers of Vice-Presidency for Science and Technology and experienced managers of companies on Pardis Technology Park and Tehran University Science and Technology Park, and scientific experts. The main criterion for determining the sample size was set to achieve theoretical saturation point. All subjects were selected by the use of purposive and the snowball sampling method. Coding and data analysis were performed in three steps, and ultimately the paradigmatic model of key success factors to change companies into knowledge base was produced. The study identifies seven key components of internal and external that included: government (business infrastructure, governance, infrastructure, etc.), universities (research, education and manpower training, incubators), training centers and consulting (business training, managerial, technical), organizational characteristics (culture, structure, process), capital (investment) and, finally, human resources creative, intellectual, and professional.: هدف اصلی پژوهش حاضر، شناسایی و تبیین عوامل کلیدی موفقیت در دانش‌محور سازی شرکت‌های تولیدی ایران با استفاده از نظریه بنیانی است. در این پژوهش برای جمع‌آوری داده‌ها با 38 نفر از کارشناسان و مدیران معاونت علمی و فناوری و مدیران باسابقه شرکت‌های موجود در پارک علم و فناوری شهرک پردیس و دانشگاه تهران و خبرگان علمی مصاحبه‌های عمیقی انجام گرفت. معیار اصلی برای تعیین حجم نمونه، نیل به نقطه اشباع نظری بود. تمامی افرادِ حجم نمونه موردمطالعه با رویکرد هدفمند و با روش گلوله برفی انتخاب شدند. کدگذاری و تحلیل داده‌ها طی سه مرحله به انجام رسید و درنهایت، مدل پارادایمی عوامل کلیدی موفقیت دانش‌محور سازی شرکت‌های ایرانی شکل گرفت. بر اساس نتایج این تحقیق 7 مؤلفه کلیدی درونی و بیرونی شناسایی شدند که عبارت‌اند از دولت (بسترسازی کسب‌وکار، نظارت، ایجاد زیرساخت و ...)، دانشگاه‌ها (نقش پژوهشی، آموزش و تربیت نیروی انسانی، مراکز رشد وابسته)، مراکز آموزشی و مشاوره‌ای (آموزش‌های کسب‌وکار، مدیریتی، فنی)، ویژگی‌های سازمانی (فرهنگ، ساختار، فرآیند)، مشتری‌گرایی، سرمایه لازم (جذب سرمایه) و درنهایت نیروی انسانی خلاق، دانشور و متخصص.https://jtdm.irost.ir/article_518_ebd9629fc3ae5e9f6611e2ee05a31cef.pdfسازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایرانمدیریت توسعه فناوری2008-50604220160722A model for evaluating of performance measurement system for incubators using the Balanced Scorecard method , ANP and PROMETHEE with Mixed data (deterministic, fuzzy and gray)ارائه مدلی برای ارزیابی عملکرد واحدهای مرکز رشد با ترکیب روش های کارت امتیازی متوازن، تحلیل شبکه ای و پرومته با داده های ترکیبی (قطعی، فازی و خاکستری)759853310.22104/jtdm.2017.2023.1703FAجلالرضائی نوردانشیار گروه مهندسی صنایع، دانشگاه قم0000-0002-3759-2607فرزانهعنایتیفرزانه عنایتی(دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مهندسی صنایع دانشگاه قم، قم، ایرانJournal Article20170218Continuous improvement of incubator performance requires an integrated plan for evaluation of their sub-centers. So, it is necessary to have a good understanding and a detailed plan for evaluating the performance of incubator units. For this reason, important criteria for measuring the performance of the development units of incubator were specified using Balanced Scorecard (BSC) approach. According to uncertainty of data in the real world, different values of criteria should be converted to one format for facilitating analyses and calculations. So, a cumulative distribution function were used for converting 3 formats of criteria values (deterministic, interval and fuzzy numbers) into random variations. Then the PROMETHEE Method were used to evaluate 12 developing units of Qom University’s incubator in 3 seasons (2015-2016). The results show that the indexes for the period of training and the number of shareholders have the most weight and A8 and A10 companies that have a good cooperation with incubator and number of shareholders and innovation of their units were substantially gain the highest rating.ببهبود مداوم عملکرد مرکز رشد مستلزم داشتن یک برنامه یکپارچه ، اجرای آن و ارزیابی واحدهای عضو مرکز می باشد.. به همین علت تعیین معیارهایی جهت ارزیابی عملکرد واحدها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این پژوهش با استفاده از رویکرد کارت امتیازی متوازن شاخص های مهم و اصلی در ارزیابی عملکرد واحدهای مرکز رشد مشخص شده اند. با توجه به عدم قطعیت داده های جمع آوری شده از شاخص ها در دنیای واقعی و به منظور سهولت تجزیه و تحلیل و محاسبه، لازم است فرمت های مختلف از مقادیر معیارها به یک فرمت تبدیل شوند. لذا برای تبدیل سه فرمت از مقادیر معیارها (اعداد قطعی، اعداد بازه ای و اعداد فازی) به فرمت متغیر تصادفی، از تابع توزیع تجمعی استفاده شده است و با توجه به آنکه تابع توزیع تجمعی از مقایسات زوجی و تابـــع سود استفاده می کند لذا از تکنیک پرومته که بر پایه مقایسات زوجی است و جزء جدیدترین تکینک های تصمیم گیری چند معیاره می باشد، جهت رتبه بندی دوازده واحد عضو مرکز رشد دانشگاه قم در سه فصل سال 1394 و یک فصل بهار سال 1395 استفاده شده است.نتایج بیانگر این است که شاخص های دوره آموزشی گذرانده شده و تعداد سهامداران دارای بیشترین وزن می باشند و شرکت های A8 و A10 که همکاری خوبی با مرکز رشد داشتند و تعداد سهامداران و نوآوری واحدهایشان در حد قابل ملاحظه ای بوده ، بیشترین رتبه را کسب کرده اند.https://jtdm.irost.ir/article_533_df877f3865752637daa540ea9cbc474f.pdfسازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایرانمدیریت توسعه فناوری2008-50604220160722Effect of Technology Transfer Actors on Technological Learning; Case Study of Syrian Textile Industryتأثیر بازیگران انتقال فناوری بر یادگیری فناورانه؛ مطالعه موردی صنعت نساجی سوریه9913253510.22104/jtdm.2017.2066.1720FAعمارعلیدانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانسید سپهرقاضی نوریدانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانعلیرضاحسن زادهدانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانمهدیمجیدپوردانشکده مدیریت، علم و فنآوری، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایرانJournal Article20170309Due to limited innovation capacity of less developed countries, reliance on technology absorption and incremental innovation is dominant. Technology transfer possesses opportunity of technological learning only when intertwines with systematic efforts to build indigenous technological capabilities. This paper by adopting technological learning concept based on technology absorption and incremental innovation assesses the effect of technology transfer actors on technological learning in Syrian textile industry. Data collection was carried out by content validated questionnaire addressed to 33 Syrian textile factories during time period of July to December 2016. Data analysis was done by applying regression analysis tests. Results of simple linear and multiple linear regression analysis show notable effect of technology transfer actors on operative capability compared to effect on adaptive and innovative capabilities, in addition, ordinal regression analysis results, solely confirm effect of operative capability on minor technical change; these findings imply passive entity of technical change system of textile industry in Syria. Improving this industry requires active performance of technology transfer actors to overcome limitations that hinder technological learning and stimulate active technological behavior of firms. The research presents systematic approach to technological learning which is to far extent remained neglected by researchers and equips policymakers with tool for assessing status of technical change system.کشورهای در حال توسعه به دلیل ظرفیت نوآوری محدود، بر جذب فناوری های وارداتی و بهبود تدریجی آن ها متکی هستند. این امر مستلزم تلاش های نظام مند برای تقویت قابلیت های فناورانه بومی است. مقاله حاضر با استفاده از مفهوم یادگیری فناورانه مبتنی بر جذب فناوری و نوآوری تدریجی به ارزیابی تأثیر بازیگران انتقال فناوری بر یادگیری فناورانه در صنعت نساجی سوریه می پردازد. گردآوری داده ها با استفاده از پرسشنامه تأیید شده توسط خبرگان و با ارسال به 33 کارخانه نساجی کشور سوریه از جولای تا دسامبر 2016 صورت گرفته و به منظور تحلیل داده ها از آزمون های رگرسیون خطی ساده، چندگانه و رگرسیون ترتیبی استفاده شده است. یافته های پژوهش، بیانگر تأثیر قابل توجه بازیگران انتقال فناوری بر انباشت قابلیت عملیاتی نسبت به قابلیت های انطباقی و نوآورانه است، همچنین تنها تأثیر قابلیت عملیاتی بر تغییر فنی جزئی تأیید شد که بر وجود نظام تغییر فنی منفعل در این صنعت دلالت می کند. بهبود این وضعیت مستلزم نقش فعال تر بازیگران انتقال فناوری جهت رفع موانع یادگیری فناورانه و سوق دادن بنگاه ها به سمت رفتار فناورانه فعال جهت ساخت قابلیت های فناورانه فراتر از قابلیت عملیاتی می باشد. چارچوب این پژوهش، رویکردی نظام مند به یادگیری فناورانه دارد که کمتر مورد توجه محققین واقع شده و ابزاری برای ارزیابی وضعیت نظام تغییر فنی در اختیار سیاست گذاران قرار می دهد.https://jtdm.irost.ir/article_535_33e8075e9970de0cfea955afd4644bb2.pdfسازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایرانمدیریت توسعه فناوری2008-50604220160722Key Capabilities Required for Innovation and Development of Defense Complex Products and Systemsقابلیت های کلیدی برای نوآوری و توسعه محصولات و سامانه های پیچیده دفاعی13315853610.22104/jtdm.2017.2064.1718FAمصطفیصفدری رنجبردانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی-دانشگاه علامه طباطبائی0000-0002-4913-9797جعفرقیدرخلجانیعضو هیات علمی دانشگاه صنعتی مالک اشتر0000-0002-9382-007Xسیامکطهماسبیدانشجوی دکتری مدیریت صنعتی-دانشگاه صنعتی مالک اشترغلامرضاتوکلیعضو هیات علمی دانشگاه صنعتی مالک اشترJournal Article20170308Majority of defense product and systems belong to complex product systems. In the other hand, specific capabilities are required to innovate and develop these complex product and systems. So, this research aims at investigating on key capabilities required for innovation and development of defense complex products and systems, through applying Importance-Performance Analysis (IPA) method. In order to verify and categorize identified capabilities from research background, we used opinions of some experts from defense industries. Furthermore, through distributing questionnaires among defense industries managers and specialists, both importance of capabilities and performance of defense industries in establishing and enhancing these capabilities were evaluated. Our findings show that, defense organizations and industries should create and improve these capabilities respectively: 1. Intra and inter organizational knowledge management; 2. Market and customer relationship management; 3. System integration; 4. Networking, interaction and collaboration; 5. technological; 6. Planning and management of mega projects; 7. Test, manufacturing and production.بخش عمده ای از محصولات و سامانه‌های دفاعی در زمره محصولات و سامانه‌های پیچیده قرار دارند. از طرفی، قابلیت‌های خاصی جهت نوآوری و توسعه محصولات و سامانه‌های پیچیده مورد نیاز است. این پژوهش با بهره گیری از روش تحلیل اهمیت- عملکرد به مطالعه در رابطه با قابلیت‌های کلیدی جهت نوآوری و توسعه محصولات و سامانه‌های پیچیده دفاعی پرداخته است. به این منظور، از نظرات خبرگان صنایع دفاعی برای تأیید و دسته بندی قابلیت‌های شناسایی شده از مبانی نظری و پیشینه پژوهش استفاده شد. بعلاوه، از طریق توزیع پرسشنامه میان مدیران و متخصصان صنایع دفاعی، میزان اهمیت قابلیت‌ها و عملکرد صنایع دفاعی در ایجاد و ارتقاء این قابلیت‌ها مورد سنجش قرار گرفت. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که سازمان‌ها و صنایع توسعه دهنده محصولات و سامانه‌های پیچیده دفاعی باید به ترتیب بر ایجاد و بهبود این قابلیت‌ها تمرکز نمایند: 1. مدیریت دانش درون و برون سازمانی؛ 2. مدیریت بازار و تعامل با مشتری؛ 3. یکپارچه سازی سیستم؛ 4. شبکه سازی، تعامل و همکاری؛ 5. فناورانه؛ 6. برنامه ریزی و مدیریت پروژه‌های کلان؛ 7. تست، ساخت و تولید.https://jtdm.irost.ir/article_536_65658fde58ab3c2b6e5132a39fae7cb9.pdfسازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با همکاری انجمن مدیریت فناوری ایرانمدیریت توسعه فناوری2008-50604220160722Critical Success Factors of Innovation in Complex Products and Systems; The Case of National Helicopterعوامل حیاتی موفقیت نوآوری در محصولات و سیستم های پیچیده (CoPS)؛ مطالعه موردی: پروژه بالگرد ملی سازمان صنایع هوایی15918654310.22104/jtdm.2017.1108.1437FAسیدعلیحسینیدانشجوی دکتری دانشگاه علامه طباطبائیمهدیمحمدیهیات علمی دانشگاه تهرانحجت الهحاجی حسینیدانشیار سازمان پژوهش هاJournal Article20160116Complex Products and systems (CoPS), have an important and growing role in the economic activities of firms, industries and countries. In the last two decades with changes in the market and technology, advanced industrial nations have tend to produce CoPS. Nowaday in the research and technology priorities there are some national macro-projects such as the construction of aircraft. This indicates the need to investigate the characteristics that influence the success of these projects. The aim of this study is to introduce and evaluate the critical success factors of innovation in complex products and systems. After extraction of indicators that influence the success of innovation and offering them as a model, assumptions will be accepted or rejected by using questionnair data and factor analysis. Then it will determinate the importance of factors, investigate them in the production of national helicopter by using statistical tests and introduce strengths and weaknesses of the national helicopter manufacturing project. Statistical population consisted of University of Tehran professors and experts in the Iran aviation industry organization. The results of this study indicates that the weaknesses of national helicopter manufacturing project are problems in quick entry to potential markets, flexibility, project activities schedule, creating multiple skills, managing complexity and uncertainty, and using integrated knowledge in the process of new product development.محصولات و سیستم‌های پیچیده (CoPS )، نقش مهم و روزافزونی در فعالیت‌های اقتصادی بنگاه‌ها، صنایع و کشورها ایفا می‌کنند. در دو دهه گذشته با تغییرات گسترده در بازار و تکنولوژی، کشورهای پیشرفته صنعتی به سمت تولید و نوآوری در CoPS متمایل شده‌اند. در حال حاضر در اولویت‌های پژوهش و فناوری کشور به طرح‌های کلان ملی همچون ساخت هواپیمای 150 نفره و ... اشاره شده است. این شرایط بیانگر لزوم بررسی ویژگی‌های اثرگذار بر موفقیت این طرح‌های کلان می‌باشد. لذا در این پژوهش به معرفی و بررسی عوامل حیاتی موفقیت نوآوری در محصولات و سیستم‌های پیچیده پرداخته شده است. پس از استخراج شاخص‌های اثرگذار بر موفقیت نوآوری و ارائه آن‌ها در قالب یک مدل، روایی این مدل و تایید روابط آن از طریق داده‌های پرسشنامه‌ای و روش تحلیل عاملی بررسی شده و نقاط ضعف و قوت پروژه تولید بالگرد ملی از منظر شاخص‌های موفقیت نوآوری ارائه شده است. جامعه آماری این پژوهش مشتمل بر اساتید دانشگاه تهران و خبرگان سازمان صنایع هوایی و پنها می‌باشد. نتایج این پژوهش حاکی از ضعیف بودن پروژه بالگرد ملی در شاخص‌های ورود سریع به بازارهای مستعد، انعطاف‌پذیری، زمان‌بندی فعالیت‌های پروژه، ایجاد مهارت‌های چندگانه، مدیریت پیچیدگی و عدم قطعیت، و استفاده از دانش یکپارچه‌شده در فرآیند توسعه محصول جدید است.https://jtdm.irost.ir/article_543_81448138f5f163ccdba4acc69819f280.pdf